Naar homepage
Naar homepage

Zit u ook wel eens verlegen om een praatje?

Geschreven door: Ethiekadviseur en geestelijk verzorger Marcel Wielhouwer

Een student vertelde mij laatst dat hij veel telefoontjes kreeg van eenzame mensen. Hij deed naast zijn opleiding een bijbaantje bij een telefonische klantenservice. Hij moest de klachten van klanten over hun internet zo goed mogelijk afhandelen. Maar mensen bellen ook, omdat zij graag even iemand willen spreken. Het probleem is vaak snel opgelost. Maar vooral de oudere en zieke klanten hebben vaak behoefte aan een praatje.

Eenzaamheid is een toenemend probleem in Nederland. We doen met elkaar ons best om er voor elkaar te zijn. Ondertussen stijgen de cijfers over eenzaamheid.
Eenzaamheid kent vaak twee vormen. Er is sociale eenzaamheid, wanneer we contacten missen. Door ouderdom of ziekte kunnen we minder de deur uit om zelf mensen op te zoeken. We begrijpen ook dat anderen niet altijd tijd hebben om bij ons op bezoek te komen. Er is ook emotionele eenzaamheid, wanneer we geliefden missen. Vooral als we ouder worden, wordt de kring van vertrouwde mensen om ons heen steeds kleiner.

Eenzaamheid is dan ook niet altijd op te lossen. We kunnen wel elkaar helpen om ermee om te leren gaan. Dat begint met erover te praten. Ik merk dat mensen zich daar voor kunnen schamen. Bij de buurvrouw komen wel mensen over de vloer. Je ziet op de televisie hoe leuk ouderen het met elkaar hebben. Wat heb jij niet goed gedaan, dat je jezelf zo alleen kunt voelen? En als ik er teveel over praat, dan vinden ze mij een ‘oude zeur’ en komt er straks niemand meer.

Als we gevoelens van eenzaamheid wegstoppen, wordt het alleen nog maar erger. Het kan al helpen, als je het tegen iemand uitspreekt. Soms kan er meer dan we denken. Zoals die mevrouw die elke week met iemand een vast telefoongesprek heeft afgesproken. Heerlijk om te weten dat je even met iemand kunt praten die aandacht voor je heeft. Misschien is het mogelijk om samen met andere eenzame ouderen in de buurt een vast koffiemoment te hebben. Zorgverleners weten vaak wat er in de buurt speelt en kunnen u met anderen in contact brengen. Bij emotionele eenzaamheid kunnen zij u helpen met ondersteuning door een maatschappelijk werker of een geestelijk verzorger.
Vragen om hulp bij eenzaamheid is niets om je voor te schamen.

Wat vindt u?

Laat hier uw reactie achter op bovenstaande blog.