Binnen Hospice Bennekom is complementaire zorg een belangrijk onderdeel van de zorg die wordt aangeboden. Een voorbeeld daarvan is handmassage, een laagdrempelige vorm van het contact aangaan met de ander. Ik wil graag een persoonlijk verhaal delen. Een verhaal dat wanneer de woorden verstommen er handen zijn die woorden gaan vertalen.
Hoop vervlogen
Het is in de maand mei wanneer ik een meisje van 15 jaar zie zitten, op grote afstand van het bed waar haar vader in ligt. Haar vader is sinds januari van de een op de andere dag ziek geworden en sindsdien niet meer aanspreekbaar. Na maanden van hoop, is de hoop vervlogen. En afscheid nemen, dat is ondragelijk.
Ze is al die tijd op afstand. Observeert vanuit een hoek van de kamer. Dichtbij komen… die stap is te groot. Wat zeg je als er op jouw woorden geen reactie meer gegeven kan worden? Ik kijk naar haar, en zie haar handen. Ik kijk naar het bed en zie de handen van haar vader. Hoe gaan deze handen elkaar vinden?
Handmassage is hierin de opening om het contact aan te kunnen gaan. Laagdrempelig, zonder woorden. Contact hebben en vanuit je gedachten je woorden laten gaan via de handen…
Handmassage bij rouw
Het is 2 jaar later. Een jonge dame van 17 jaar zit bij mij op de bank. Ze is gestart met de studie verpleegkunde. Tijdens haar studie was er een les over complementaire zorg. In die les gingen de studenten elkaars handen masseren. Ze vertelde tegen mij: ‘toen ik dat ging doen begon ik te huilen. Ik ging terug naar 2 jaar geleden. Papa en ik, onze handen samen’. Nu kon ze terugkijken op deze ervaring en zeggen: ‘dat was mijn moment met papa en dat gaat altijd met mij mee’.
